Kleine disclaimer: dit is de lange versie.
01Mijn routeNiet recht, wel ergens gekomen.
Werken in het bedrijfsleven was nooit een uitgestippeld plan. Hééééél vroeger wilde ik advocaat worden. Of rechercheur. Tolk. Zanger. Dat liep duidelijk anders.
Ik heb maar kort op de middelbare school gezeten en die niet afgemaakt. Daarna deed ik van alles: een sportopleiding, lesgeven, coaching en werken met jongeren die extra ondersteuning nodig hadden.
Toen ik oud genoeg was om via een toelatingstest alsnog naar het hbo te kunnen, deed ik dat. Zo verdiepte ik me verder in psychologie, bedrijfskunde en HR.
Inmiddels werk ik als HR-manager bij de leukste technische organisatie die ik ken: HulstFlier. Daar houd ik me bezig met zo ongeveer alles wat er gebeurt als mensen samen een organisatie vormen.
Waar ik nu sta heb ik niet cadeau gekregen en daar ben ik ontzettend trots op.
Wie precies wil weten wat ik allemaal heb gedaan, kan terecht op LinkedIn. Die site moet tenslotte ook ergens goed voor zijn.
Dan kan ik nu met een totaal niet soepele overgang door naar belangrijkere zaken:
CrossFit, koekjes en foute humor
Ik houd van muziek, CrossFit, foute humor en ideeën die binnen vijf minuten alweer groter zijn dan oorspronkelijk de bedoeling was. Als ik ergens in geloof, ga ik er doorgaans vol voor.
Voor wie iets met kleurenanalyse heeft: behoorlijk knalgeel. Voor de rest van de wereld: enthousiast, nieuwsgierig en af en toe een tikje veel.
Mijn leven is kleurrijk, maar echt niet altijd keurig op orde. Ik woon nog steeds in een klushuis, eet met enige regelmaat ‘per ongeluk’ een hele rol koek op en vind mezelf en andere mensen soms behoorlijk ingewikkeld.
Verrassing: ook mijn zaken zijn menselijk.
Hoe het ook alle kanten op ging, er heeft altijd één gele draad doorheen gelopen.
De gele draad
En die is eigenlijk heel simpel: mensen. Wat ons beweegt, waarom we doen wat we doen, wat we voor elkaar kunnen betekenen en vooral ook dat we een beetje goed voor elkaar zijn.
